Amorphis @ Biebob 30 november 2013

Amorphis is een graag geziene gast in ons land. Elk najaar kunnen we ons aan een bezoek verwachten en ook deze keer loopt de Biebob aardig vol. Terecht, want in het voorjaar bracht de sympathieke Finse gothic metalband met ‘Circle’ een volgende mijlpaal in hun geschiedenis uit. We kijken dan ook gretig uit naar de nieuwe songs in de setlist.

Amorphis_01

Tekst & foto: Vera Matthijssens

Maar eerst is er Starkill, een stel jonge honden dat uitstekende recensies kreeg op hun debuutalbum ‘Fires Of Life’.  Ze gaan snoeverig en uitdagend tekeer op het podium. Hun imago houdt het midden tussen sleazy hairbands en decadente gothics (gelakte nageltjes, eyeliner). Ach, het zijn nu eenmaal Amerikanen, maar in de tweede helft van de set weten ze me toch ook een beetje muzikaal te overtuigen. Er zit namelijk heus potentieel in deze band. In weerwil tot het imago spelen ze een vlotte variant van melodieuze death/black metal. Zanger/gitarist Parker Jameson zet daarbij een ruwe strot op die het midden houdt tussen Johan Hegg (Amon Amarth) en Shagrath (Dimmu Borgir), terwijl het flitsende gitaarwerk met supersnelle arpeggio’s eerder affiniteit vertoont met een band als Children Of Bodom. Het viertal doet er alles aan op de aanwezigen te betrekken in de show en hun opzwepend vertoon werpt na een aantal songs enige vruchten af. Een positieve kennismaking.

Tijdens de pauze wordt alles in gereedheid gebracht voor Amorphis. De backdrop vertoont de vaal bruine, vintage hoes van ‘Circle’ en de speciaal ontworpen microfoon van Tomi Joutsen krijgt extra aandacht. Wanneer de intro van ‘Circle’ dan weerklinkt, gevolgd door de nieuwe songs ‘Shades Of Gray’ en ‘Narrow Path’ moet er toch nog wat bijgestuurd worden aan het totaalgeluid, maar gelukkig komt het gitaarwerk van bandstichter/componist Esa Holopainen volledig tot zijn recht waar wij staan. De man heeft duidelijk nog steeds schik in wat hij doet en maakt een bijzonder minzame edoch gemotiveerde indruk. Toch is het natuurlijk ook zanger Tomi Joutsen – de man met de gecultiveerde sik en snor plus kontlange dreadlocks – die de band een tweede jeugd gegeven heeft en ons met ‘Sampo’ en ‘Silver Bride’ laat proeven van een brokje ‘Skyforger’. Hij bracht de grunts terug in Amorphis, maar weet anderzijds met een zoetgevooisde stem catchy gothic tracks als het nieuwe ‘Hopeless Days’ en biskaraat ‘House Of Sleep’ meer élan te geven. Een duik in het (rijke) verleden is altijd prachtig bij Amorphis. Dat wordt geïntroduceerd door ‘Against Windows’, vervolgt met het prachtige, folky ‘My Kantele’ en kent met ‘Into Hiding’ zijn ultieme trip down memory lane. Wij genoten volop van het black metalgetinte ‘Nightbird’s Song’, zowaar een uitdaging om live te spelen en één van de hoogtepunten op het nieuwe ‘Circle’-album. Meteen breit Amorphis er een andere rigoureuze track aan, door de meedogenloze Abhorrence-cover (ooit te vinden op hun debuut ‘The Karelian Isthmus’) op de deinende massa af te vuren. Mysterieus en atmosferisch wordt het dan weer tijdens ‘The Smoke’ en het blijft overwegend sfeervol met ‘You I Need’ en afsluiter ‘Hopeless Days’. Maar we hebben nog enkele bisnummers tegoed, onthaald door welgemeend applaus en gejoel in de zaal. ‘Sky Is Mine’ is enkel een prelude tot de klassieker ‘Black Winter Day’ en het warmhartige ‘House Of Sleep’ mag iedereen op weg sturen naar een tevreden slaap in de armen van Morpheus.

Setlist Amorphis:  Circle intro / Shades Of Gray / Narrow Path / Sampo / Silver Bride / The Wanderer / Against Windows / My Kantele / Intro Tales / Into Hiding / Nightbird’s Song / Vulgar Necrolatry / The Smoke / You I Need / Hopeless Days

Encores:  Skyforger intro / Sky Is Mine / Black Winter Day / House Of Sleep

Setlist Starkill:New Infernal Rebirth /Immortal Hunt /Fires Of Life / Below The Darkest Depths / Strength In The Shadow / Sword, Spear, Blood, Fire / This Is Our Battle, This Is Our Day / Whispers Of Heresy

Tekst & foto: Vera Matthijssens

 

Pix By John Scheffer



Show all reviews/galleries »