Rotting Christ @ Biebob 25 october 2013

Hadden we enkele weken terug al een bijzonder geslaagde avond met The Vision Bleak, Saturnus en Dordeduh, dan biedt vanavond een ander en even beklijvend trio zich aan van divers pluimage. De Grieken van Rotting Christ mogen eindelijk headlinen met hun etnische, mediterrane dark metal, Twilight Of The Gods presenteert ons in een supergroepbezetting stoere traditionele heavy metal en Dordeduh laat Roemenië weer even naast de deur liggen mits hun mysterieuze klanktapijten.

Maar eerst blijken er nog twee support acts te zijn. Het Nederlandse Spartan is net aan de set begonnen wanneer we de Biebob betreden. Er staat letterlijk twee man vooraan (zelfs de paardenkop was afwezig), maar de zanger doet zijn uiterste best om de luttele aanwezigen weg te trekken van het mengpaneel en de bar. Daarvoor springt hij zelfs van het podium, maar het wil helaas niet baten. Nochtans was de melodieuze death metal van deze noorderburen allerminst zwak.

Zoals we al verwacht hadden bij de naam Implode is dit een moderne metalcore band met hitsige schreeuwsongs om de frustratie op vrijdagavond van je af te schudden. Er komt iets meer volk en beweging in de zaal, maar ondanks een tomeloze inzet – ook bij deze band – biedt het muzikaal weinig soeps.

Het podium wordt verder verbouwd en kan maar amper het uitgebreide instrumentarium en de zes muzikanten van Negură Bunget herbergen. Toch lukt dit wanneer de Roemeense moederband van Dordeduh na achten haar plaats op het podium opeist. Het wordt een eclectisch en apart tafereel, net zoals dat van Dordeduh, geënt op klanken uit Roemeense tradities en black metal. Tulnic en hammered dulcimer zijn aanwezig, maar verder horen we zelfs trompet en panfluit in de lange songs en die worden ook live gebracht. Drummer Negru, nu baas in eigen band, verheft zich een enkele maal vanachter zijn drumstel om even tekeer te gaan op een aparte, vooraan geplaatste trom. De muzikanten wisselen onderling nogal eens van instrument en werken zich doorheen oude en nieuwe songs, waarvan het nieuwe, van de video bekende ‘Curgerea Muntelui’ van een ingetogen schoonheid is. Beenharde black metal passages gaan plots over in vreedzame, zweverige toetsen, terwijl gitarist Spin de songs ook van fraaie, veelal echoënde solo’s voorziet. Het concert kent een zeer geleidelijke opbouw van zacht naar harder met ‘Pamint’. Wij waren bijzonder verheugd om het oudere, magistrale ‘Cunoasterea Tacuta’ met zijn ruwe en cleane zang nog eens in de set te vinden. Daar hebben we hen ten slotte mee leren kennen. Maar ook ‘Dacia Hiperboreana’ van het laatste album is prachtig met zijn vele atmosferische stukken en dramatisch voorgedragen fragment. Altijd een belevenis, deze raadselachtige band.

Twilight Of The Gods

Naar Twilight Of The Gods waren we het meest benieuwd. Dat komt natuurlijk omdat we de band nog nooit live gezien hadden en ze pas een uitstekend debuut (‘Fire On The Mountain’) met zelfgeschreven songs uit hebben dat de laatste weken niet uit onze speler weg te branden is. Dit concert was dan ook de bekroning op ons noeste doorzettingsvermogen om de songs onder de knie te krijgen, want de heren maken old school heavy metal die gemaakt is om met de vuisten in de lucht mee te brullen. Normaal zouden we dan misschien schaapachtig om ons heen kijken, bedenkende wat hier de toegevoegde waarde van is, maar wanneer dit uitgevoerd worden door podiumbeest/zanger Nemtheanga (Primordial), gitaristen Rune Eriksen (ex-Mayhem, Aura Noir) en Patrik Lindgren (Thyrfing), bassist Frode Glesnes (Einherjer) en de overal al opgedoken Nick Barker achter de drums dan is er meer aan de hand. Hier heeft zich namelijk de crème de la crème van pagan/black metal verzameld, eerst als Bathory coverband, nu als tribuut aan de muziek die hen als tiener naar een instrument deed grijpen. Het was spijtig dat het publiek veelal nog niet vertrouwd is met het materiaal, maar voor ondergetekende was het een feest van herkenning van begin tot einde. Uitermate meeslepend en ophitsend.

Rotting Christ

Rotting Christ mocht als hoofdact een uur en een kwartier uit zijn rijke catalogus putten. Een band waar de meeste aanwezigen voor gekomen waren, want het was nu aardig druk, ook vooraan. Onder heerschappij van de kleine, maar vinnige zanger/gitarist Sakis, in de weer met broer Themis achter de drums en twee bekwame sessiemuzikanten rollen ze als een tsunami de zaal in. Deze woestenij van songs als ‘Athanatoi Este’ en ‘Kataton Daimona Aeytoy’, het titelnummer van hun meest recente album, wordt echter altijd gesublimeerd door een hartelijke mediterrane gloed die tevens van het podium de zaal in gulpt. Sakis palmt de zaal in door zijn sympathieke edoch resolute persoonlijkheid, al zit de puike setlist daar natuurlijk ook voor iets tussen. Naast nieuwe songs als het tribale ‘In Yumen-Xibalba’ en het opzwepende ‘Grandis Spiritus Diavolos’ komen ook klassiekers als ‘King Of A Stellar War’ en later in de set ‘Non Serviam’ aan bod. Zelfs ‘Transform All Sufferings Into Plagues’, een minder bekend oud nummer, passeert de revue. Wanneer met ‘Noctis Era’ van voorgaand album ‘Aealo’ de laatste noot weerklinkt, heeft iedereen weer een fijne avond beleefd met diverse soorten metal. Hoge kwaliteit wederom!

Tekst & foto’s: Vera Matthijssens

Setlist Rotting Christ:

666
Athanatoi Este
Kataton Daimona Aeytoy
King Of A Stellar War
Transform All Sufferings Into Plagues
In Yumen-Xibalba
Grandis Spiritus Diavolos
Non Serviam
Noctis Era

Setlist Twilight Of The Gods:

 Destiny Forged In Blood
Children Of Cain
Preacher Man
Sword Of Damocles
At Dawn We Ride
Fire On The Mountain
The End Of History

Pix by Koen Van den Broeck



Show all reviews/galleries »