The Vision Bleak @ Biebob 07 october 2013

Het is een exquis gezelschap dat op deze maandagavond neerstrijkt in de Belgische rocktempel Biebob ten besluite van een elfdaagse tournee: de aanstekelijke horrorgotiek van The Vision Bleak, de verfijnde doomtreurnis van Saturnus en de spirituele Roemenen van Dordeduh. Verscheiden in stijl, maar allen uitermate fascinerend. Mochten wij ons zorgen gemaakt hebben over de opkomst op een maandag, dan werden deze twijfels zonder pardon van tafel geveegd in een uiteindelijk gezellig gevulde zaal.

We verplaatsen ons mentaal eerst naar Roemenië. Bij uitstek geen land met een uitgebreide metalcultuur. Maar Negura Bunget is natuurlijk de trotse echelon. Dordeduh is omstreeks 2009 ontstaan toen het rommelde in de bezetting van de moederband. Huppgrammos en Sol Faur stichtten toen Dordeduh en brachten het beklijvende debuut ‘Dar De Duh’ zo’n jaar geleden uit. Daaruit kregen we vanavond een bloemlezing. Vanaf het eerste moment was het uniek. Beide hoofdfiguren staan op het podium met de reusachtige tulnic, een blaasinstrument dat reikt over heel het podium. Bassist … ontlokt heldere, gedecideerde ritmes uit de hammered dulcimer links op het podium. ‘Dojană’ drijft op filmische zweeftonen, maar is sterk geënt op percussie en ritmiek. De bezwerende, pontificale zang – nu nog clean – van Hupo dompelt ons onder in het spirituele esoterisme van de band. Kippenvel! Tijdens ‘Flăcărarii’ en ‘Cumpăt’ gaat de band in crescendo naar zijn black metalroots, zonder echter regelmatig etnische verstilde pracht in te lassen. Een ingetogen keyboardspeler blijft op de achtergrond, maar doet het atmosferische element in de band floreren. Al veel te vlug wordt het laatste nummer aangekondigd, maar grijnzend weet Hupo ons te vertellen dat dit ‘Jind De Troni’ is en dat duurt meer dan een kwartier. Heerlijk om ons nog eens mee te voeren langs tulnics, houten slaginstrumenten, het verfijnde gesoleer van Sol Faur en de allesverwoestende growl van Hupo als contrast met zijn plechtige, cleane stem. Briljant!

Even briljant, maar dan in het atmosferische death/doom metalgenre is Saturnus, een Deense band die ons al in zijn greep had sinds 1996 toen het debuut ‘Paradise Belongs To You’ onze wegen kruiste. De band heeft steeds weinig getourd, maar in de Biebob zijn ze kind aan huis. Daar stonden ze relatief erg vaak en de hartelijke ontvangst spreekt boekdelen. Het grote boek met de teksten wordt plechtig geopend en dan weten we dat het nog slechts luttele minuten zal duren eer we dit doomfestijn kunnen herbeleven. De band rond (oudgedienden) zanger Thomas AG Jensen en (teruggekeerde) bassist Brian Hansen heeft een nieuwe groep muzikanten rond zich verzameld. Dit jaar nog, vervoegden ritmegitarist Gerd Lund (ex-Caustic doomsters) en pianist Mika Filborne de rangen, zodat we een vol geluid krijgen dat als een (rode) loper de zaal in rolt vanaf de lijvige (tien minuten durende) opener ‘Litany Of Rain’. Dat is meteen ook het beginnummer van hun laatste album ‘Saturn In Ascension’. De trage doom metal van Saturnus wordt bepaald door de rollende grunt en plechtig gesproken passages van Jensen en sierlijke solo’s van gitarist Rune Stiassny op een bedje van traag voortschrijdende schoonheid. Toch kan de band ook vlot uit de bus komen. Wanneer men aankondigt om terug in de tijd te gaan volgt namelijk ‘Empty Handed’ en dat is een bijna regulier gothic nummer dat de hoofden gretig op en neer doet gaan. Hoogtepunt van de set is het sublieme ‘I Long’ van ‘Veronika Decides To Die’: elf minuten lang een walhalla voor de gitaarsolofreaks en je kon een naald horen vallen in de zaal tijdens de gesproken fragmenten. Het laatste album krijgt nog een live-bolwassing met ‘Wind Torn’ en ‘A Father’s Providence’. Hoeven we nog te vermelden dat de klassieker ‘Christ Agony’ de set afsluit?

Another state of mind alweer bij The Vision Bleak, maar even duister, even gloomy en even heerlijk. The Vision Bleak is de speeltuin van Schwadorf na het legendarische Empyrium. Hier wordt gerockt, hier wordt geswingd, hier beleeft men lol. Na de mysterieus aanzwellende intro gaat men meteen met een nieuwe song van start. ‘Hexenmeister’ is de naam en aangezien het album ‘Witching Hour’ zopas van de persen gerold is betekent dit de eerste kennismaking met nieuw materiaal. Stevig rockend, intrigerend en duister… ‘Carpathia’ laat een eerste golf van herkenning door het publiek gaan. Dit is dan ook meteen een knaller van jewelste. Kernleden Schwadorf (Flying V gitaar) en zanger Konstanz (bij Empyrium drummer) zeilen hun band (met coryfeeën uit de Prophecy Productions-stal) door woelige wateren door ons een set te presenteren die de kerngedachte van The Vision Bleak alle eer aan doet. Wat anders te denken van het retrospectieve ‘Night Of The Living Dead’, prompt gevolgd door het nieuwe ‘Cannibal Witch’ om dan de kenners op sleeptouw te nemen met de enige song uit ‘Set Sail To Mystery’: Descend Into Maelstrom’. Vuisten gaan de hoogte in tijdens het opzwepende ‘Kutulu’, terwijl ‘Wolfmoon’ en ‘The Grand Devilry’ teruggrijpen naar het prille begin van de band. We zien nu enkel verhitte gezichten om ons heen, begeesterd door de vlotte gotische songs, opgaande in de transcendentale kracht van het nieuwe ‘The Blocksberg Rite’. Wanneer de band even verdwijnt in de koulissen barsten spreekkoren los, die ten slotte resulteren in een trip naar het verleden. Tijdens ‘Deathship Symphony’ en het samenvattende ‘The Lone Night Rider’ rijdt men nog even op het bokkenpaard. Men kan terugblikken op een uitzonderlijke avond!

Laatste concert van de tour. Extra leut?

  • Ja, zeker weten… Tijdens de ernstige vertoning van Dordeduh staan er ineens enkele trollen op het podium. Zij doen danig hun best om de geconcentreerde Roemenen van de wijs te brengen.
  • Bij Saturnus wordt de keyboardist onder handen genomen, waarbij opperhoofd Thomas A.G. besluit: “We are now a doom black metal band”. Black paint, uh?
  • Tijdens The Vision Bleak lopen ook nog allerlei trollen over het podium: beschaafd maar grappig!

Setlist The Vision BleakIntro / Hexenmeister / Carpathia / The Black Pharaoh / Night Of The Living Dead / Cannibal Witch / Descend Into Maelstrom / The Wood Hag / Kutulu / Wolfmoon / The Grand Devilry / The Blocksberg Rite
Encores: Deathship Symphony / Lone Night Rider

Text & Pics By Vera Matthijssens



Show all reviews/galleries »